پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۱

دی توبت من ز آستین برزد دست

بشکست پیاله را و پنداشت که رست

امروز پیاله کمر کین در بست

و آمد بقصاص توبتم را بشکست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳ترکم سوی آماجگه آمد سرمست
  2. شمارهٔ ۵۴این ساغر می که بر کف دست من است
  3. شمارهٔ ۵۵عید آمد و ساز پارسایی بشکست
  4. شمارهٔ ۵۶تا هست ترا چراغ دانش در دست
  5. شمارهٔ ۵۷چون دید به گاه رفتن از عزم درست
  6. شمارهٔ ۵۸فرزند ترا اگر بکوهست نشست
  7. شمارهٔ ۵۹ای ترک حصاری همه چیزت بنواست
  8. شمارهٔ ۶۰یک روز شبی چو شمع برخواهم خاست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.