پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

چون دید به گاه رفتن از عزم درست

بر رهگذر لب پی جانم شده سست

بگریست، مرا گفت نه هم روز نخست

می‌گفتمت این کار نه اندازهٔ تست؟!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹ای ترک حصاری همه چیزت بنواست
  2. شمارهٔ ۶۰یک روز شبی چو شمع برخواهم خاست
  3. شمارهٔ ۶۱ای دل اگرت بوصل دلدار هواست
  4. شمارهٔ ۶۲تا دل بهوا جویی مهرت برخاست
  5. شمارهٔ ۶۳در چاه ز نخدانت دل ما بنواست
  6. شمارهٔ ۶۴چون ساغر می راز نهانم پیداست
  7. شمارهٔ ۶۵اقطاع طرب در نظر ساغر ماست
  8. شمارهٔ ۶۶از هر چه بدو میل دل غافل ماست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.