کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۴
این ساغر می که بر کف دست من است
دانی که چراست نازنینم پیوست؟
چون آبله‌ای‌ست دل پر از خون او نیز
ز آتش دارم چو آبله بر کف دست
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۶تا هست ترا چراغ دانش در دست
- شمارهٔ ۵۷چون دید به گاه رفتن از عزم درست
- شمارهٔ ۵۸فرزند ترا اگر بکوهست نشست
- شمارهٔ ۵۹ای ترک حصاری همه چیزت بنواست
- شمارهٔ ۶۰یک روز شبی چو شمع برخواهم خاست
- شمارهٔ ۶۱ای دل اگرت بوصل دلدار هواست
- شمارهٔ ۶۲تا دل بهوا جویی مهرت برخاست
- شمارهٔ ۶۳در چاه ز نخدانت دل ما بنواست
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.