پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۱

از بس که تنم ز آتش دل بگداخت

نتوان تنم از شمع همی باز شناخت

زین بیش مرا مسوز جانا که چو شمع

هر شب تنی از موم نمی شاید ساخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳شاها چو به داد داد هر کس دادت
  2. شمارهٔ ۴۴خواهی که هنروران نکو دارندت
  3. شمارهٔ ۴۵دربند کسی باش که یاری کندت
  4. شمارهٔ ۴۶روزی گیرم میان تو چون کمرت
  5. شمارهٔ ۴۷گیرم بنقاب در کشی رخسارت
  6. شمارهٔ ۴۸از بس که کنم شام و سحر در کارت
  7. شمارهٔ ۴۹باور نکنی که از من عشوه پرست
  8. شمارهٔ ۵۰ای عزم تو بر شکستن عهد درست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.