پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

شاها همه کار تو زهم طرفه ترست

در عقد ظفر نثار تیغ تو سرت

پیوند گرفت با جگر گوشة خصم

آن قطرة آبی که ز صلب کمرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹آزرده چو شد ز زخم نشتر دستت
  2. شمارهٔ ۴۰گر خسته دل مرا بر آری حاجت
  3. شمارهٔ ۴۱از بس که تنم ز آتش دل بگداخت
  4. شمارهٔ ۴۲آن دل که بر اتش غمت صد ره سوخت
  5. شمارهٔ ۴۳شاها چو به داد داد هر کس دادت
  6. شمارهٔ ۴۴خواهی که هنروران نکو دارندت
  7. شمارهٔ ۴۵دربند کسی باش که یاری کندت
  8. شمارهٔ ۴۶روزی گیرم میان تو چون کمرت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.