پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۲

گفتم که مرا وصل تو نفزاید آب

هجران توأم ز دیده نگشاید آب

خندان خندان گفت که نتوان دانست

باشد که بجوی رفته باز آید آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴کام همه ناله و خروشست امشب
  2. شمارهٔ ۳۵هستم ز وصال دوست دلشاد امشب
  3. شمارهٔ ۳۶ای دل چو رسید روز اومید بشب
  4. شمارهٔ ۳۷شاها همه کار تو زهم طرفه ترست
  5. شمارهٔ ۳۸بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست
  6. شمارهٔ ۳۹آزرده چو شد ز زخم نشتر دستت
  7. شمارهٔ ۴۰گر خسته دل مرا بر آری حاجت
  8. شمارهٔ ۴۱از بس که تنم ز آتش دل بگداخت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.