پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

چون مردمک دیده ام ای در خوشاب

با آنکه بود بخشش من گوهر ناب

از دور اگرم قرص خور آید در چشم

از غایت حرص بر دهان آرم آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳وقتست که پر زچین شود طرّۀ آب
  2. شمارهٔ ۳۴کام همه ناله و خروشست امشب
  3. شمارهٔ ۳۵هستم ز وصال دوست دلشاد امشب
  4. شمارهٔ ۳۶ای دل چو رسید روز اومید بشب
  5. شمارهٔ ۳۷شاها همه کار تو زهم طرفه ترست
  6. شمارهٔ ۳۸بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست
  7. شمارهٔ ۳۹آزرده چو شد ز زخم نشتر دستت
  8. شمارهٔ ۴۰گر خسته دل مرا بر آری حاجت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.