پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۷

گل خواست که چون روی تو زیبا باشد

وین خود چه خیالست و چه سودا باشد؟

حسنی باید چو حسن تو روز افزون

یک روز نکویی همه کس را باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۹ساقی که بلطف سمن تر باشد
  2. شمارهٔ ۲۹۰گر قامت بنده زین بخم تر باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۱لعل لب او که درج گوهر باشد
  4. شمارهٔ ۲۹۲آن می که ز خون دختر رز باشد
  5. شمارهٔ ۲۹۳آنرا که دل از غمی مشوّش باشد
  6. شمارهٔ ۲۹۴یاد تو کند کسی که خامش باشد
  7. شمارهٔ ۲۹۵آن کو بسلامی ز تو قانع باشد
  8. شمارهٔ ۲۹۶چون در تو نه فضل و نه تفضل باشد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.