پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۸

آن را که چو تو نگار در خور باشد

باید که ز سیم و زر توانگر باشد

در گوش تو هر سخن که بی‌زر باشد

از حلقهٔ تو میان‌تهی‌تر باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۰گر قامت بنده زین بخم تر باشد
  2. شمارهٔ ۲۹۱لعل لب او که درج گوهر باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۲آن می که ز خون دختر رز باشد
  4. شمارهٔ ۲۹۳آنرا که دل از غمی مشوّش باشد
  5. شمارهٔ ۲۹۴یاد تو کند کسی که خامش باشد
  6. شمارهٔ ۲۹۵آن کو بسلامی ز تو قانع باشد
  7. شمارهٔ ۲۹۶چون در تو نه فضل و نه تفضل باشد
  8. شمارهٔ ۲۹۷شمعم که غذای چشمم از نم باشد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.