پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۴

یاد تو کند کسی که خامش باشد

مست تو بود کسی که باهش باشد

آنجا که برد غمزۀ تو دست بتیغ

جان آن ببرد که خویشتن کش باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۶چون در تو نه فضل و نه تفضل باشد
  2. شمارهٔ ۲۹۷شمعم که غذای چشمم از نم باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۸بسیار بدیدم و چو تو کم باشد
  4. شمارهٔ ۲۹۹چون چنگ تو تارگیم در تن باشد
  5. شمارهٔ ۳۰۰پیوسته ترا حال پریشان باشد
  6. شمارهٔ ۳۰۱نالیدن بلبل ار چه موزون باشد
  7. شمارهٔ ۳۰۲عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
  8. شمارهٔ ۳۰۳عمر تو درین هوس هبا خواهد شد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.