پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۸

بسیار بدیدم و چو تو کم باشد

یاری که برنج یار خرم باشد

نازک دل و زود سیر و بد پیوندی

زان وصل تو چون پیاله یک دم باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۰پیوسته ترا حال پریشان باشد
  2. شمارهٔ ۳۰۱نالیدن بلبل ار چه موزون باشد
  3. شمارهٔ ۳۰۲عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
  4. شمارهٔ ۳۰۳عمر تو درین هوس هبا خواهد شد
  5. شمارهٔ ۳۰۴دل در پی دلبر بسفر خواهد شد
  6. شمارهٔ ۳۰۵از رای تو کارها نکو خواهد شد
  7. شمارهٔ ۳۰۶چون موم بدست غم زبون باید شد
  8. شمارهٔ ۳۰۷آلوده مشو که پاک می باید شد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.