پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۵

آن کو بسلامی ز تو قانع باشد

یکباره رها مکن که ضایع باشد

دیرست که یاد می نیاری زرهی

ان شاالله که خیر مانع باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۷شمعم که غذای چشمم از نم باشد
  2. شمارهٔ ۲۹۸بسیار بدیدم و چو تو کم باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۹چون چنگ تو تارگیم در تن باشد
  4. شمارهٔ ۳۰۰پیوسته ترا حال پریشان باشد
  5. شمارهٔ ۳۰۱نالیدن بلبل ار چه موزون باشد
  6. شمارهٔ ۳۰۲عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
  7. شمارهٔ ۳۰۳عمر تو درین هوس هبا خواهد شد
  8. شمارهٔ ۳۰۴دل در پی دلبر بسفر خواهد شد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.