پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۶

تا با لب تو لبم هم دآواز نشد

وندر ره وصل با تو دمساز نشد

اگر گریه دو چشم من فراهم نامد

وز خنده دهان من زهم باز نششد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۸آن را که چو تو نگار در خور باشد
  2. شمارهٔ ۲۸۹ساقی که بلطف سمن تر باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۰گر قامت بنده زین بخم تر باشد
  4. شمارهٔ ۲۹۱لعل لب او که درج گوهر باشد
  5. شمارهٔ ۲۹۲آن می که ز خون دختر رز باشد
  6. شمارهٔ ۲۹۳آنرا که دل از غمی مشوّش باشد
  7. شمارهٔ ۲۹۴یاد تو کند کسی که خامش باشد
  8. شمارهٔ ۲۹۵آن کو بسلامی ز تو قانع باشد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.