پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۳

یارم ز جفا هیچ رها کرد؟ نکرد

یک وعده که فرمود وفا کرد ؟ نکرد

هر تیر که چشم مستش انداخت بمن

گویی بخطا یکی خطا کرد؟ نکرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۵تا این دل محنت زده آهنگ تو کرد
  2. شمارهٔ ۲۶۶با من سر زلفش ار پریشانی کرد
  3. شمارهٔ ۲۶۷آن غنچۀ گل که طبع خرّم آورد
  4. شمارهٔ ۲۶۸خون دل من بتم بصد ناز خورد
  5. شمارهٔ ۲۶۹غمگین دل من غم همه عالم خورد
  6. شمارهٔ ۲۷۰گردون چو غم زشت و نکومی نخورد
  7. شمارهٔ ۲۷۱دل را زرخ خوب تو می نگزیرد
  8. شمارهٔ ۲۷۲چون دست افق گلوی پروین گیرد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.