پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۴

امسال بهار رسم دیگر گون کرد

مستخر جیش باد صبا بین چون کرد

بر شاخ شکوفه را کشید اندر چوب

تا هر درمی که داشت زو بیرون کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۶با من سر زلفش ار پریشانی کرد
  2. شمارهٔ ۲۶۷آن غنچۀ گل که طبع خرّم آورد
  3. شمارهٔ ۲۶۸خون دل من بتم بصد ناز خورد
  4. شمارهٔ ۲۶۹غمگین دل من غم همه عالم خورد
  5. شمارهٔ ۲۷۰گردون چو غم زشت و نکومی نخورد
  6. شمارهٔ ۲۷۱دل را زرخ خوب تو می نگزیرد
  7. شمارهٔ ۲۷۲چون دست افق گلوی پروین گیرد
  8. شمارهٔ ۲۷۳نه عقل ز کار من شماری گیرد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.