پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۹

با غنچه صبا چو دست اندر کش کرد

بشکفت ز شرم و چهره چون آتش کرد

دانست که نورسیده و ساده دلست

او را بدوسه قراضه زر دلخوش کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۱بی روی تو صبر ازین فزون نتوان کرد
  2. شمارهٔ ۲۶۲دل خوی فراقفای غم خوردن کرد
  3. شمارهٔ ۲۶۳یارم ز جفا هیچ رها کرد؟ نکرد
  4. شمارهٔ ۲۶۴امسال بهار رسم دیگر گون کرد
  5. شمارهٔ ۲۶۵تا این دل محنت زده آهنگ تو کرد
  6. شمارهٔ ۲۶۶با من سر زلفش ار پریشانی کرد
  7. شمارهٔ ۲۶۷آن غنچۀ گل که طبع خرّم آورد
  8. شمارهٔ ۲۶۸خون دل من بتم بصد ناز خورد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.