پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

غزلیات

شمارهٔ ۷۳

در عشق تو دل بجان همی کوشد

عاجز شد و همچنان همی کوشد

در سنبل تابدار می‌پیچد

با نرگس دلستان همی کوشد

پیدا گوید که فارغم، وانگه

با درد تو در نهان همی کوشد

با آن همه ناتوانی چشمت

با خلق همه جهان همی کوشد

هر کس که وصال تو همی جوید

با گردش آسمان همی کوشد

تا وصل تو خود کرا بود روزی

حالی همه کس در آن همی کوشد

در عشق ز صبر شکرها دارم

انصاف که بر چه سان همی کوشد

با هجر تو گرچه بس نمی‌آید

مسکین چه کند؟ بجان همی کوشد

دل می خرد از لبت بجان بوسی

گر سودست ار زیان همی کوشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵مژده ای دل که یار باز آمد
  2. شمارهٔ ۷۶سزد گر غنچه چون من دلخوش آمد
  3. شمارهٔ ۷۷باد صبا بین که چها می کند
  4. شمارهٔ ۷۸درد دل از حد گذشت و یار نداند
  5. شمارهٔ ۷۹آه کان قاعدۀ وصل چنان هم بنماند
  6. شمارهٔ ۸۰رخ خوبت به قمر می ماند
  7. شمارهٔ ۸۱خبر گل به چمن می آرند
  8. شمارهٔ ۸۲تا نگارم رای رفتن می زند
همه‌ی غزلیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.