شمارهٔ ۹۴۵

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۹۴۷کام دل از لب شکرشکنی شیرین کن
2. شمارهٔ ۹۴۸در دیار همتم فرش است گوهر بر زمین
3. شمارهٔ ۹۴۹بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین
4. شمارهٔ ۹۵۰تو و مستی و ناز و عشوه و مغرور خود بودن
5. شمارهٔ ۹۵۱چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون
6. شمارهٔ ۹۵۲آشفته زلف را ز صبا می‌کنی، مکن!
7. شمارهٔ ۹۵۳بی سخن نیست ترا یک سر مو بیش دهن
8. شمارهٔ ۹۵۴کی کمال مرد بدخو بر کسی گردد عیان