پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴۷

به سیر باغ خرامان شد آن نگار امروز

چه مایه فیض که اندوخت نوبهار امروز

دلم زدیدنش آبی که خورده بود امشب

فرو چکید زمژگان اشکبار امروز

بود زجوش تر و تازگی به روی هوا

چو خرده های گل آتشین شرار امروز

به رنگ جوهر تیغ از وفور حیرانی است

که پیچ و تاب دلم مانده برقرار امروز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۴۹معنیی گر هست با رند می آشام است و بس
  2. شمارهٔ ۷۵۰ز لب به سینه عبث نیست ترکناز نفس
  3. شمارهٔ ۷۵۱غنچه از دلبستگی گردیده پنهان در لباس
  4. شمارهٔ ۷۵۲به رنگ شمع بگدازد ز سوز سینه ام تیرش
  5. شمارهٔ ۷۵۳بی تو ساغر لخت دل چون لاله دارد در کفش
  6. شمارهٔ ۷۵۴با صدانداز نشست آن بت رعنا در پیش
  7. شمارهٔ ۷۵۵می مکد خون دلم را غنچه عنابی اش
  8. شمارهٔ ۷۵۶طراوت دارد از بس نوبهار حسن سرشارش
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.