پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴۸

غیر از ایام وصال بت دلخواه مپرس

چند پرسی ز شب هجر، مپرس آه مپرس!‏

همچو شمعم دم تقریر زبان درگیرد

جان من! آه، از این آتش جانکاه مپرس

در ره عشق تو کردم قدم از سر چو شرار

اولین گام ز خود رفتنم از راه مپرس

این یکی جان گل آن شعلهٔ افلاک گداز

از نسیم سحر و آه سحرگاه مپرس

چند پرسی که چه حال است ترا ای جویا

مستم و نیستم از حال خود آگاه مپرس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۰ز لب به سینه عبث نیست ترکناز نفس
  2. شمارهٔ ۷۵۱غنچه از دلبستگی گردیده پنهان در لباس
  3. شمارهٔ ۷۵۲به رنگ شمع بگدازد ز سوز سینه ام تیرش
  4. شمارهٔ ۷۵۳بی تو ساغر لخت دل چون لاله دارد در کفش
  5. شمارهٔ ۷۵۴با صدانداز نشست آن بت رعنا در پیش
  6. شمارهٔ ۷۵۵می مکد خون دلم را غنچه عنابی اش
  7. شمارهٔ ۷۵۶طراوت دارد از بس نوبهار حسن سرشارش
  8. شمارهٔ ۷۵۷سرشته اند ز فیض هوای صبح تنش
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.