پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۵۱

غنچه از دلبستگی گردیده پنهان در لباس

مفت آزادی که چون سرو است عریان در لباس

تا به کی خواهی کشیدن چادر عصمت به روی

صبح را تا کی بود خورشید تابان در لباس

زیب ارباب گهر عریان تنی باشد چو مهر

ماه از بی جوهری گردیده پنهان در لباس

از دو دامن پوش خوبان، رشک گلزار است هند

همچو گل نازک نهالانند عریان در لباس

ظاهرآرایی است کار اینجا، نه معنی پروری

خوبی هند است جویا بیش از ایران در لباس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۳بی تو ساغر لخت دل چون لاله دارد در کفش
  2. شمارهٔ ۷۵۴با صدانداز نشست آن بت رعنا در پیش
  3. شمارهٔ ۷۵۵می مکد خون دلم را غنچه عنابی اش
  4. شمارهٔ ۷۵۶طراوت دارد از بس نوبهار حسن سرشارش
  5. شمارهٔ ۷۵۷سرشته اند ز فیض هوای صبح تنش
  6. شمارهٔ ۷۵۸تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش
  7. شمارهٔ ۷۵۹هر قدر غم بیند از گردون بود دانا خموش
  8. شمارهٔ ۷۶۰ز حیرت ماند در بند چکیدن گوهر کوشش
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.