پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۰۶

از نخستم تن ز درد عشق غم فرسوده بود

غنچه سانم دل درون بیضه خون آلوده بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۰۸اضطرابی دارم از آرام شوخ و شنگ تر
  2. شمارهٔ ۷۰۹روم از خویشتن دنبال دلدار
  3. شمارهٔ ۷۱۰ای ز فیض لطف عامت گشته خون ناب شیر
  4. شمارهٔ ۷۱۱فصل بهاران شده ساغر بگیر
  5. شمارهٔ ۷۱۲غفل نبرده بهره ای از روزگار عمر
  6. شمارهٔ ۷۱۳گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار
  7. شمارهٔ ۷۱۴نونهالم را ز بس بگذاشت بر شوخی مدار
  8. شمارهٔ ۷۱۵بی ذکر تو نیکو نبود پیشهٔ دیگر
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.