پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۰۶از نخستم تن ز درد عشق غم فرسوده بود
  2. شمارهٔ ۷۰۷آشنا با عشق اگر شد عقدهٔ دل وا شود
  3. شمارهٔ ۷۰۸اضطرابی دارم از آرام شوخ و شنگ تر
  4. شمارهٔ ۷۰۹روم از خویشتن دنبال دلدار
  5. شمارهٔ ۷۱۰ای ز فیض لطف عامت گشته خون ناب شیر
  6. شمارهٔ ۷۱۱فصل بهاران شده ساغر بگیر
  7. شمارهٔ ۷۱۲غفل نبرده بهره ای از روزگار عمر
  8. شمارهٔ ۷۱۳گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.