پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴۸

رهی از خود نرفتن غیر گمراهی نمی‌باشد

ز خود تا آگهی می‌باشد آگاهی نمی‌باشد

در آن وادی که نبود رهروان را رو سوی مقصد

اگر باشی دلیلی غیر گمراهی نمی‌باشد

ادب از طره‌اش کوتاه سازد دست سعیم را

وگرنه با کمند زلف کوتاهی نمی‌باشد

جبین ناز را چندین منه بر ساعد سیمین

سرت گردم قران ماه با ماهی نمی‌باشد

کند یکرنگ با معشوق، جذب عشق، عاشق را

که رنگ کهربا جویا به جز کاهی نمی‌باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۰در این زمانه خوشش باد اگر غمی دارد
  2. شمارهٔ ۶۵۱زموج چین توانی ساده کردن گر جبین خود
  3. شمارهٔ ۶۵۲می نشاط که در جام شاه ریخته اند
  4. شمارهٔ ۶۵۳فصل نوبهاران است ابر در خروش آمد
  5. شمارهٔ ۶۵۴عشاق همچو دل به بر شیر خفته اند
  6. شمارهٔ ۶۵۵لب تو چون نمک نوشخند خواهد شد
  7. شمارهٔ ۶۵۶هر که محو جلوهٔ جانان شود، جانان شود
  8. شمارهٔ ۶۵۷طعن ها زاهد به عشق پاک دامن می زند
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.