پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۹۵

در سینه آنچه این دل مایوس می کند

کی در فرنگ نالهٔ ناقوس می کند

آنجا که سرو قد تو آراست بزم رقص

رنگ پریده مستی طاؤس می کند

گر حکیمانه زند کس چو تو ساغر جویا

می نگوییم که افسرده ادراک زند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹۷بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بود
  2. شمارهٔ ۵۹۸زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند
  3. شمارهٔ ۵۹۹تا غنچهٔ دل بلبل گل پیرهنی شد
  4. شمارهٔ ۶۰۰شوخی ات چون شیوهٔ عاشقکشی بنیاد کرد
  5. شمارهٔ ۶۰۱باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد
  6. شمارهٔ ۶۰۲شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند
  7. شمارهٔ ۶۰۳هر که از چشم تو کیفیت والا دارد
  8. شمارهٔ ۶۰۴اسم باید که موافق بمسمی باشد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.