پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۲

شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند

در جهان غوغا از آن بالای موزون شد بلند

سایهٔ نعلی ست در هنگام جولانش هلال

مهر گردی از سم گلگون به گردون شد بلند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۴اسم باید که موافق بمسمی باشد
  2. شمارهٔ ۶۰۵ز آهم حسن روی یار بی‌اندازه می‌گردد
  3. شمارهٔ ۶۰۶خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند
  4. شمارهٔ ۶۰۷غبارم بر فلک پرواز مانند ملک دارد
  5. شمارهٔ ۶۰۸نخل بلندی است عشق داغ تو بارش بود
  6. شمارهٔ ۶۰۹در فضای سینه چون شاهین یادش بر پرد
  7. شمارهٔ ۶۱۰هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد
  8. شمارهٔ ۶۱۱دل غافل ز ریاضت به صفایی نرسید
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.