پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۹۶

رفتی و نقش فنایت زیب آن کاشانه ماند

صورت حال تو بر دیوار این دیوانه ماند

گرچه مجنون رفت از دنیا ولی هر گرد باد

گرده ای از صورت احوال آن دیوار ماند

بر سر خود ریخت شمع بزم از تأثیر عشق

هر قدر خاکستر از بال و پر پروانه ماند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹۸زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند
  2. شمارهٔ ۵۹۹تا غنچهٔ دل بلبل گل پیرهنی شد
  3. شمارهٔ ۶۰۰شوخی ات چون شیوهٔ عاشقکشی بنیاد کرد
  4. شمارهٔ ۶۰۱باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد
  5. شمارهٔ ۶۰۲شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند
  6. شمارهٔ ۶۰۳هر که از چشم تو کیفیت والا دارد
  7. شمارهٔ ۶۰۴اسم باید که موافق بمسمی باشد
  8. شمارهٔ ۶۰۵ز آهم حسن روی یار بی‌اندازه می‌گردد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.