پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۹۸

زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند

تبسم بر لبت صبح شب مهتاب را ماند

کدامین نوگل، آئین بند گلشن شد، که هر بلبل

ز هر افشاندن بالی دل بیتاب را ماند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۰شوخی ات چون شیوهٔ عاشقکشی بنیاد کرد
  2. شمارهٔ ۶۰۱باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد
  3. شمارهٔ ۶۰۲شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند
  4. شمارهٔ ۶۰۳هر که از چشم تو کیفیت والا دارد
  5. شمارهٔ ۶۰۴اسم باید که موافق بمسمی باشد
  6. شمارهٔ ۶۰۵ز آهم حسن روی یار بی‌اندازه می‌گردد
  7. شمارهٔ ۶۰۶خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند
  8. شمارهٔ ۶۰۷غبارم بر فلک پرواز مانند ملک دارد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.