پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۹۲

یاد رخسار تو تا در جیب دل گلها فشاند

چشم خونین تخم حسرت در کنار ما فشاند

روشن است از هر پر پروانه بزم نیستی

شمع آسا آستین بر هستی خود تا فشاند

آب گوهر چون سویدا قیرگون آید به چشم

تا غبار خاطرم را اشک بر دریا فشاند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹۴دلم را گریه بر مژگان آتش بار می آرد
  2. شمارهٔ ۵۹۵در سینه آنچه این دل مایوس می کند
  3. شمارهٔ ۵۹۶رفتی و نقش فنایت زیب آن کاشانه ماند
  4. شمارهٔ ۵۹۷بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بود
  5. شمارهٔ ۵۹۸زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند
  6. شمارهٔ ۵۹۹تا غنچهٔ دل بلبل گل پیرهنی شد
  7. شمارهٔ ۶۰۰شوخی ات چون شیوهٔ عاشقکشی بنیاد کرد
  8. شمارهٔ ۶۰۱باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.