پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۸۶

زهجرت همچو خارا در تنم آتش نهان باشد

به رنگ شمع محفل شعله مغز استخوان باشد

شرف دارد بر آهوی حرم صدبار آن صیدی

که غلطیده به خون از تیر آن ابرو کمان باشد

دمی خالی نباشد از خیالش دیده ام جویا

در این آیینه دلیم عکس چون جوهر نهان باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸۸غنچه تا بگشود لب، خونین‌دلم آمد به یاد
  2. شمارهٔ ۵۸۹گل داغ سر پرشور سودا عالمی دارد
  3. شمارهٔ ۵۹۰شور خندیدن گل چون به سر جوش آید
  4. شمارهٔ ۵۹۱رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختند
  5. شمارهٔ ۵۹۲یاد رخسار تو تا در جیب دل گلها فشاند
  6. شمارهٔ ۵۹۳اشکم چون خون زدیده چکان بی تو می رود
  7. شمارهٔ ۵۹۴دلم را گریه بر مژگان آتش بار می آرد
  8. شمارهٔ ۵۹۵در سینه آنچه این دل مایوس می کند
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.