شمارهٔ ۱۰۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۱۰آید صدای نالهٔ دل از نگاه ما
2. شمارهٔ ۱۱۱مگر بگذشت دل آزرده ای با درد ازین صحرا
3. شمارهٔ ۱۱۲اینقدر در کشتن من سخت استادن چرا
4. شمارهٔ ۱۱۳قضا چون باعث ایجاد شد آب و گل ما را
5. شمارهٔ ۱۱۴می دهد طرز نگاهت یاد می نوشی مرا
6. شمارهٔ ۱۱۵ترسم که خراشد تن نازک بدنم را
7. شمارهٔ ۱۱۶سخت پر شد در غم عشقت تن محزون ما
8. شمارهٔ ۱۱۷ساخت هر کس از توکل تکیه گاه خویش را