شمارهٔ ۹۲ - راست گوئی
مرد باید که راستگو باشد
ور ببارد بلا بر او چوتگرگ
نام مردی بر او دروغ بود
کش نباشد براست گفتن برگ
راستی را تو اعتدالی دان
که از و شاخ خشک گیرد برگ
سخن راست گومترس که راست
نبرد روزی و نیارد مرگ
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۹۴ - فتلق سعددینآفتاب مطلع اقبال قتلق سعد دین
- شمارهٔ ۹۵ - تقاضای کاهای کریمی که هست گاه کرم
- شمارهٔ ۹۶ - دوری از خدمتبخدائی که فیض رحمت او
- شمارهٔ ۹۷ - انتظاردخل عمرم خرج شد در انتظار
- شمارهٔ ۹۸ - قهرمان شریعتبخدای ار چهار بالش شرع
- شمارهٔ ۹۹ - عدلخسروا عدل کن همیشه ازانک
- شمارهٔ ۱۰۰ - بزرگی در اصلهر که در اصلش بزرگی بوده است
- شمارهٔ ۱۰۱ - دو خواجه تاشمن بنده و اسب هر دو امروز
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.