جلال عضد
شمارهٔ ۲۷
خطّ تو مرا ز غم چو مو گردانید
گلزار رخت ز رنگ و بو گردانید
بس دعوی خوبی تو کردم، لیکن
خطّ تو مرا سیاه رو گردانید
جلال عضد
ادامه‌ی رباعیّات
- شمارهٔ ۲۹ای بارگهت ز چرخ گردان برتر
- شمارهٔ ۳۰بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
- شمارهٔ ۳۱دید در دشت مرده یکی شیر دلیر
- شمارهٔ ۳۲شد دهر خرف جوان نگیرد عیبش
- شمارهٔ ۳۳زلف تو که شب رَوی ست دایم کارش
- شمارهٔ ۳۴چون بگشایی طرّۀ پیچیدۀ خویش
- شمارهٔ ۳۵اشکم ز دُر افکند بسی خوشه به خاک
- شمارهٔ ۳۶تا چرخْ صفت تو راست خندان لب لعل
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.