جلال عضد
شمارهٔ ۲۶
چون ابر گهرفشانی لعل تو دید
از دیده ببارید بسی مروارید
دندان خوشت به زیر لب می خندید
گوهر سرانگشت به دندان بگزید
جلال عضد
ادامه‌ی رباعیّات
- شمارهٔ ۲۸امروز منم ز چرخ گردان بیزار
- شمارهٔ ۲۹ای بارگهت ز چرخ گردان برتر
- شمارهٔ ۳۰بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
- شمارهٔ ۳۱دید در دشت مرده یکی شیر دلیر
- شمارهٔ ۳۲شد دهر خرف جوان نگیرد عیبش
- شمارهٔ ۳۳زلف تو که شب رَوی ست دایم کارش
- شمارهٔ ۳۴چون بگشایی طرّۀ پیچیدۀ خویش
- شمارهٔ ۳۵اشکم ز دُر افکند بسی خوشه به خاک
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.