جلال عضد
شمارهٔ ۲۴
تا دیده کمانْ مهره ابروی تو دید
دل در بر من همچو کبوتر بطپید
خال تو مرا به دانه در دام آورد
زلف تو مرا به حیله در حلقه کشید
جلال عضد
ادامه‌ی رباعیّات
- شمارهٔ ۲۶چون ابر گهرفشانی لعل تو دید
- شمارهٔ ۲۷خطّ تو مرا ز غم چو مو گردانید
- شمارهٔ ۲۸امروز منم ز چرخ گردان بیزار
- شمارهٔ ۲۹ای بارگهت ز چرخ گردان برتر
- شمارهٔ ۳۰بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
- شمارهٔ ۳۱دید در دشت مرده یکی شیر دلیر
- شمارهٔ ۳۲شد دهر خرف جوان نگیرد عیبش
- شمارهٔ ۳۳زلف تو که شب رَوی ست دایم کارش
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.