پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۹

خواهم شبکی روی تو اندر مهتاب

تا از رخ خود نبینی اندر مه تاب

تاب است در آن زلف مسلسل باری

چون می تابی دو زلفت اندر مهتاب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱بر ما در عیش و ناز بازست امشب
  2. شمارهٔ ۱۲گلروی من از غرور در ورد آویخت
  3. شمارهٔ ۱۳برخیز و به باغ آی که گل در جوش است
  4. شمارهٔ ۱۴امروز به بستان چو گل اندر جوش است
  5. شمارهٔ ۱۵ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است
  6. شمارهٔ ۱۶رفتم به چمن که گل به جوش آمده است
  7. شمارهٔ ۱۷صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
  8. شمارهٔ ۱۸از روشنی روی تو مه در کم و کاست
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.