جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸
عمریست که تا از تو جداییم بیا
در درد به امّید وفاییم بیا
برخاسته از سر جهان بنشستیم
بر خاک در تو بی نواییم بیا
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰یارب به درت شب نیازست امشب
- شمارهٔ ۱۱بر ما در عیش و ناز بازست امشب
- شمارهٔ ۱۲گلروی من از غرور در ورد آویخت
- شمارهٔ ۱۳برخیز و به باغ آی که گل در جوش است
- شمارهٔ ۱۴امروز به بستان چو گل اندر جوش است
- شمارهٔ ۱۵ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است
- شمارهٔ ۱۶رفتم به چمن که گل به جوش آمده است
- شمارهٔ ۱۷صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.