جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۷
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن میآراست
رخسار چو لالهاش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
جهان ملک خاتون
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن میآراست
رخسار چو لالهاش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
دربارهی جهان ملک خاتونجَهانْمَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیانگذار فرمانروایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری میزیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او همدوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.