پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۱

دل دیده به دولت وصالت بسته‌ست

وز خار غمت دل جهانی خسته‌ست

گر دسترسی بود که دستت بدهیم

در پای تو مردمی چه جای دستست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳جان داده‌ام و به نزد جانان هیچست
  2. شمارهٔ ۲۴اندر خور همّتم جهانی هیچست
  3. شمارهٔ ۲۵بی یاد تو گر دمی زنم بر باد ست
  4. شمارهٔ ۲۶ما را غم عشق تو به جان آورده‌ست
  5. شمارهٔ ۲۷تا روی چو گل به بوستان آورده‌ست
  6. شمارهٔ ۲۸هستم من سرگشته به عشقت سرمست
  7. شمارهٔ ۲۹مستیم چو چشم مست شهلای تو مست
  8. شمارهٔ ۳۰سرو چمن از عُجب برآورده دو دست
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.