جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۴۱
بیچاره دلم که بود از عشق تو مست
در شَست سر زلف تو بودش پابست
چشمت به خطا در او نگاهی میکرد
زان روی به ابروان شوخت پیوست
جهان ملک خاتون
بیچاره دلم که بود از عشق تو مست
در شَست سر زلف تو بودش پابست
چشمت به خطا در او نگاهی میکرد
زان روی به ابروان شوخت پیوست
دربارهی جهان ملک خاتونجَهانْمَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیانگذار فرمانروایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری میزیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او همدوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.