پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

زیبا رخ تو ماه درفشان منست

شیرین لب تو لعل بدخشان منست

زلف تو که عالمی از او آشفته‌ست

جمعیت خاطر پریشان منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶ما را دل و دیده در فراقت خونست
  2. شمارهٔ ۴۷خالی به میان ابروان دارد دوست
  3. شمارهٔ ۴۸از بس که بیازرد دل دشمن و دوست
  4. شمارهٔ ۴۹فریاد ز جور دشمن و فرقت دوست
  5. شمارهٔ ۵۰بر ذکر تو دایماً زبانم جاریست
  6. شمارهٔ ۵۱این گردش گردون که چو لعبت‌بازی‌ست
  7. شمارهٔ ۵۲ایام بهار و گل و خرّم روزیست
  8. شمارهٔ ۵۳تا یک سر موی در تو هستی باقیست
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.