پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۵۳

تا یک سر موی در تو هستی باقیست

اندیشهٔ کارِ بت پرستی باقیست

گفتی بتِ پندار شکستم رَستم

آن بت که ز بند او برَستی باقیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵رنجور غم عشق تو بهبودش نیست
  2. شمارهٔ ۵۶بی روی تو ای نگار آرامم نیست
  3. شمارهٔ ۵۷مشکل که به درد عشق درمانم نیست
  4. شمارهٔ ۵۸تا بر درت ای دوست مرا باری نیست
  5. شمارهٔ ۵۹هرگز دل من ز غم دمی خالی نیست
  6. شمارهٔ ۶۰بیداد فلک بر دلم از حد بگذشت
  7. شمارهٔ ۶۱چشمم به کرشمه دوش با جانان گفت
  8. شمارهٔ ۶۲در بندگیت طاقم و با درد تو جفت
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.