پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۵۸

تا بر درت ای دوست مرا باری نیست

مشکلتر از این بر دل من باری نیست

گر نیست تو را شوق، مرا باری هست

ور هست تو را صبر، مرا باری نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰بیداد فلک بر دلم از حد بگذشت
  2. شمارهٔ ۶۱چشمم به کرشمه دوش با جانان گفت
  3. شمارهٔ ۶۲در بندگیت طاقم و با درد تو جفت
  4. شمارهٔ ۶۳دردیست مرا نهان نمی‌یارم گفت
  5. شمارهٔ ۶۴در دیده خیال روی تو جا بگرفت
  6. شمارهٔ ۶۵مرغ دل من هوای یاری نگرفت
  7. شمارهٔ ۶۶هرگز دل من بی تو قراری نگرفت
  8. شمارهٔ ۶۷یارب نظری کن به جهان از کرمت
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.