پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۶۱

چشمم به کرشمه دوش با جانان گفت

کز بیم فراق تو نمی‌یارم خفت

امروز پشیمان شدم از گفتهٔ خویش

آری صنما مست چه داند که چه گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳دردیست مرا نهان نمی‌یارم گفت
  2. شمارهٔ ۶۴در دیده خیال روی تو جا بگرفت
  3. شمارهٔ ۶۵مرغ دل من هوای یاری نگرفت
  4. شمارهٔ ۶۶هرگز دل من بی تو قراری نگرفت
  5. شمارهٔ ۶۷یارب نظری کن به جهان از کرمت
  6. شمارهٔ ۶۸شب تا به سحر میان خونم ز غمت
  7. شمارهٔ ۶۹زین بیش روا مدار بر من ستمت
  8. شمارهٔ ۷۰جز وصل تواَم هیچ نمی‌باید هیچ
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.