پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۶۹

زین بیش روا مدار بر من ستمت

دل شاد کنم دمی که مُردم ز غمت

مردم ز غمت دمی دم ای عیسی دم

باشد که شوم زنده به فرخنده دمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱درد دل من لعل تو درمانش باد
  2. شمارهٔ ۷۲بر خاطرت از خاک رهی گرد مباد
  3. شمارهٔ ۷۳ما را غم عشق روی تو رای افتاد
  4. شمارهٔ ۷۴دیدم صنمی به قد، چو سروِ آزاد
  5. شمارهٔ ۷۵آن کیست که او از لب جانان طلبد
  6. شمارهٔ ۷۶مسکین دل من چو وصل جانان طلبد
  7. شمارهٔ ۷۷یک بوسه دلم ز لعل جانان طلبد
  8. شمارهٔ ۷۸با درد تو دل چگونه درمان طلبد
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.