پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۷۴

دیدم صنمی به قد، چو سروِ آزاد

چون نرگس تازه، گلرخی حور نژاد

صد خار جفا دمیده پیرامن او

همسایهٔ بَد خدای کس را مدهاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۶مسکین دل من چو وصل جانان طلبد
  2. شمارهٔ ۷۷یک بوسه دلم ز لعل جانان طلبد
  3. شمارهٔ ۷۸با درد تو دل چگونه درمان طلبد
  4. شمارهٔ ۷۹بربود دل از من صنمی سیمین خد
  5. شمارهٔ ۸۰دل بس نکند ز دوست تا سر دارد
  6. شمارهٔ ۸۱سرو قد تو هزار دستان دارد
  7. شمارهٔ ۸۲زلفت چو بنفشه پیچ و تابی دارد
  8. شمارهٔ ۸۳لعل لبت ای دوست زلالی دارد
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.