پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

زلفت چو بنفشه پیچ و تابی دارد

لعل تو چو آتشست و آبی دارد

گفتم که چو چشم تو نباشد مستی

گفتا که به هر گوشه خرابی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴ابروی کجت شکل هلالی دارد
  2. شمارهٔ ۸۵دل با سر زلفین تو حالی دارد
  3. شمارهٔ ۸۶مرغ دل سرگشته هوایی دارد
  4. شمارهٔ ۸۷رخ را ز من خسته نهان می‌دارد
  5. شمارهٔ ۸۸در هجر خودم نعره زنان می‌دارد
  6. شمارهٔ ۸۹ما را غم هجرت نگران می‌دارد
  7. شمارهٔ ۹۰ما را غم عشق تو زبون می‌دارد
  8. شمارهٔ ۹۱رنگ رخ تو از رخ گل رنگ ببُرد
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.