پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۸۵

دل با سر زلفین تو حالی دارد

وز خلق جهان جمله ملالی دارد

گفتا که مپیچ با دو زلفم که دلت

خواهد شب وصل من خیالی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۷رخ را ز من خسته نهان می‌دارد
  2. شمارهٔ ۸۸در هجر خودم نعره زنان می‌دارد
  3. شمارهٔ ۸۹ما را غم هجرت نگران می‌دارد
  4. شمارهٔ ۹۰ما را غم عشق تو زبون می‌دارد
  5. شمارهٔ ۹۱رنگ رخ تو از رخ گل رنگ ببُرد
  6. شمارهٔ ۹۲کس عهد وفا چنانکه پروانهٔ خُرد
  7. شمارهٔ ۹۳در باغ شدم سحر که از غایت درد
  8. شمارهٔ ۹۴ای روی من از فراق تو چون گل زرد
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.