پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

فریاد ز جور دشمن و فرقت دوست

کاین هر دو بلا به نزد و امّا نه نکوست

کردند جفا بسی نه بر حق الحق

«از شیشه همان برون تراود که دروست»

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱این گردش گردون که چو لعبت‌بازی‌ست
  2. شمارهٔ ۵۲ایام بهار و گل و خرّم روزیست
  3. شمارهٔ ۵۳تا یک سر موی در تو هستی باقیست
  4. شمارهٔ ۵۴دردیست به دل که هیچ بهبودش نیست
  5. شمارهٔ ۵۵رنجور غم عشق تو بهبودش نیست
  6. شمارهٔ ۵۶بی روی تو ای نگار آرامم نیست
  7. شمارهٔ ۵۷مشکل که به درد عشق درمانم نیست
  8. شمارهٔ ۵۸تا بر درت ای دوست مرا باری نیست
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.