جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۳۱۵
روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای
واندیشه به ذکر ما نپرداخته‌ای
زان می‌ترسم که دشمنان اندیشند
کز چشم عنایتم بینداخته‌ای
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۱۷چون شمع منم سوخته ساخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۸شمع رخ خود در دلم افروخته‌ای
- شمارهٔ ۳۱۹در خاک درت آب رخم ریخته‌ای
- شمارهٔ ۳۲۰دلدار نمی‌دهد مرا کام شبی
- شمارهٔ ۳۲۱ای نام تو بر زبان جانم جاری
- شمارهٔ ۳۲۲تا چند مرا بی سر و سامان داری
- شمارهٔ ۳۲۳محروم مگر از کرمم نگذاری
- شمارهٔ ۳۲۴هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.